ريزهء چوب نبع . ح : نفائج . نفيحة ( nafihat ) ا . ع . كمان تير دور انداز . و ريزهء چوب نبع . ج : نفائح . نفيذ ( nafiz ) ص . ع . امره نفيذ مطاع : امر آن روان و مطاع است . نفير ( nafir ) ا . پ . قسمى از آلات موسيقى كوچكتر از كرنا و بوق برنجين و ناى . و بانك بلند ناى و فرياد . نفير ( nafir ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گريز نفير ( nafir ) ا . ع . گروه مردم از سه تا ده . و گروهى كه براى كارى پيش روند . و آنان كه با كسى گريزند و يا در جنك از هم گريزند . و يوم النفير : روز بازگشت حاجيان از منى كه روز دوازدهم ذىحجه باشد . نفير ( nafir ) م . ع . نفر نفرا و نفورا و نفيرا . ر . نفر . نفير ( nofayr ) ا . ع . مصغر نفر : عدهء كمى از اشخاص . و از اعلام است . نفيرچى ( nafir - ci ) و نفيرزن ( nafir - zan ) ا پ . آنكه بوق و نفير مىوازد نفيرنامه ( nafir - n me ) ا . پ . حكم و فرمانى كه پادشاه و يا حاكم براى جمع آورى سپاه مىفرستد . نفيرندن ( nafirandan ) ف ل . پ . خوب شدن و نيكو گشتن و زيبا شدن . نفيرى ( nafiri ) ا . پ . نوعى از بوق . نفيز ( nafiz ) و نفيزة ( nafizat ) ا . ع مسكه‌اى كه در شيرزنه پراكنده شود . نفيس ( nafis ) ص . ع . گرانمايه و مرغوب و نيكوى از هر چيزى . نفيس ( nafis ) ا . ع . مال بسيار . نفيس ( nafis ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرانمايه و پسنديده و لطيف و نيكو و مرغوب . و نفيس بن عوض بن نفيس ملقب ببرهان الدين : از مصنفين علم طب معاصر با الغ بيك گوركانى و شرح كتاب موجز و شرح كتاب اسباب و علل از تصنيفات وى در ميان محصلين علم طب معروف و در صفر شهر 827 در سمرقند آن را باتمام رسانيد و جد دهم اين بندهء مصنف مىباشد . نفيسة ( nafisat ) ص . ع . مؤنث نفيس . ج : نفائس . نفيسه ( nafise ) ص . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى گرانمايه و پسنديده و لطيف و مرغوب . نفيش ( nafic ) ا . ع . متاع پراكنده كه در جايى جمع كنند . نفيش ( nafic ) ص . ع . پراكندهء از پشم و پنبه . نفيص ( nafis ) ا . ع . آب شيرين گوارا . نفيضة ( nafizat ) ا . ع . گروهى كه جهة تجسس دشمن بهرجايى فرستند . نفيضى ( neffiz ) ا . ع . جنبش و لرزه . نفيضى ( neffiz ) م . ع . نفض نفضا و نفيضى . ر . نفض . نفيط ( nafit ) م . ع . نفطت العنز نفيطا ( از باب ضرب ) : بينى افشاند آن ماده بز و عطسه زد . و نفطت القدر : جوشيد آن ديك و تيرك زد در حين جوش . و نفط الصبى : بانك كرد آن كودك . و نفط فلان : سخنى گفت فلان كه بفهم نرسيد . و نفطت استه : تيز داد . و نفط نفطا و نفطا و نفيطا . ر . نفط ( naft ) و ( nafat ) . نفيطة ( nafitat ) ص . ع . كف نفيطة : كف دست شوخگين آبله رسيدهء از كار . نفيعة ( nafi'at ) ا . ع . سودمندى . نفيف ( nafif ) ا . ع . تنك پالان شتر . نقا ( naq ) ا . ع . ريك توده . و ريك تودهء پست محدب . ج : انقا و نقى . و استخوان بازو . و هر استخوان با مغز . ج : انقاء . و بنات النقا و يا شحمة النقا : كرم كوچكى است كه در ريك زندگى مىكند . نقا ( noq ) ع . ج . نقاوة . نقاء ( naq ' ) ا . ع . پاكيزه . و پاكيزگى . نقاء ( naq ' ) م . ع . نقى الشئ نقاء و نقاءة و نقاوة و نقاوة و نقاية ( از باب سمع و يا ضرب ) : پاكيزه گرديد آن چيز . نقاء ( neq ' ) ع . ج . نقى و نقية . نقاء ( noq ' ) ع . ج . نقاوة ( naq vat ) و ( noq vat ) و نقاية . نقاءة ( naq 'at ) ع . ج . نقى نقاء و نقاءة . ر . نقاء . نقاب ( neq b ) ع . ج . نقب ( noqb ) و ( naqb ) . نقاب ( neq b ) ا . ع . مرد نيك داناى آزموده‌كار . و راه در زمين درشت . و روىبند زنان . و شكم . ج : نقب . المثل : فرخان فى نقاب : اين مثل را دربارهء دو شخص هم شكل و شبيه بهم گويند . و نيز نقاب : نام موضعى . نقاب ( neq b ) م . ع . ناقبته نقابا : ناگاه دوچار شدم با او بدون ميعاد . و كذلك : لقيته نقابا . و وردت الماء نقابا : بدون طلب هجوم آوردم بر آب .